یونیفورم مذاکره 

او به‌خصوص درباره ایران مطلقا حرف تازه‌ای نزد. صحبت‌های سابقش را تکرار کرد و دست آخر معلوم شد به جمع‌بندی جنگ با ایران نرسیده. دو روز پیش ویتکاف فاش کرد که ترامپ انتظار داشته ایران تسلیم شود اما حالا باید در کنگره نحوه برخورد با ایرانی را که تسلیم نشده توضیح می‌داد اما حرف دیروز او در کنگره همان حرف هفته‌های پیش او بود که برای تسلیم شدن ایران روی قدرت نظامی آمریکا و مصمم بودن نظامیان خود مانور می‌داد. ترامپ در حالی صبح روز دوشنبه به وقت محلی راهی کنگره شد که نه‌تنها ایران تسلیم نشده بود بلکه حتی رئیس پنتاگون (هگست) که خود را مصمم به برخورد با ایران نشان می‌داد به نقل از فرماندهان تحت امر خود گفت ارتش موافق حمله به ایران نیست و نمی‌تواند پیامدهای آن و سطح واکنش ایران را پیش‌بینی کند. در این بین دیلی ۲۵اسفندماه ترامپ را مقصر تعلل ارتش معرفی کرد و نوشت ترامپ نمی‌تواند تصمیم قطعی بگیرد و این عدم قطعیت به سردرگمی و کلافگی در داخل وزارت دفاع آمریکا منجر شده است. یک مقام وزارت دفاع آمریکا به داشابرنز روزنامه‌نگار ارشد پالتیکو گفته در عرض چند هفته یا چند ماه گذشته چند نوبت مقامات وزارتخانه، ساختمان را با این فکر که قرار است در ساعت ۳بامداد روز بعد به ایران حمله کنیم ترک کردند اما بیدار شدند و شنیدند تصمیم گرفته شده حمله نکنیم.  علی هاشم پژوهشگر دانشگاه رویال هالوی لندن راز این همه این پا و آن پا کردن ترامپ و پنتاگون را در این می‌بیند که ایران ثابت کرده استراتژی مقاومت طولانی‌مدت را ترجیح می‌دهد. این سبک، هزینه‌ها و پیچیدگی‌ها را برای حریف افزایش می‌دهد. در حال حاضر و تا هفته‌های آینده، نه آمریکا و نه رژیم اسرائیل آمادگی ورود به جنگی با این مختصات در برابر ایران ندارند.  جیسون کمپبل کارشناس نظامی آمریکا در مؤسسه خاورمیانه، چهارم اسفند به وبگاه العربی الجدید گفت من نوامبر گذشته (آبان) در اسرائیل بودم. مقامات نظامی اسرائیل می‌گفتند تا اواخر تابستان یا اوایل پاییز ۲۰۲۶ وقت لازم دارند تا سامانه‌های دفاعی خود را برای جنگ دوباره آماده کنند. از آن طرف سناتور اندی کیم چهارم اسفند در توئیتی نوشت هفته گذشته در نشست عمومی حوزه انتخابیه‌ام ایالت نیوجرسی از مردم پرسیدم آیا می‌خواهید به ایران حمله کنیم، هیچ‌کس پاسخ مثبت نداد. این وضع عمومی ایالت‌ها و مردم و فضای وزارت دفاع آمریکا و فضای نظامی رژیم اسرائیل است. با این اوصاف باید گفت حق با کسانی است که معتقدند ترامپ برخلاف ظاهر به‌شدت از لحاظ تعداد گزینه‌ها دچار تنگنا و محدودیت است و به میز مذاکره با ایران به چشم تنها گریزگاه نگاه می‌کند.